ΗΛΙΑΣ ΛΙΑΜΗΣ

ΛΙΑΜΗΣ 1

῾Ο ᾿Ηλίας Λιαμῆς γεννήθηκε στήν Ἀθήνα, ἀλλά μένει στόν Πειραιά. Προσευχές καλῶν ἀνθρώπων τόν ὁδήγησαν νά σπουδάσει θεολογία, ἀλλιῶς κανείς δέν γνωρίζει τί δρόμοθά εἶχε πάρει.
Οἱ σπουδές του τόν ταξίδεψαν στήν ᾿Ελβετία, τήν Ἀγγλία καί τήν Οὐγγαρία, πρίν πάρει τό διδακτορικό του ἀπό τό Πανεπιστήμιο τῆς Ἀθήνας.
Χρειάστηκε νά κάνει κι ἄλλα ταξίδια, ἐκπροσωπώντας φορεῖς καί ἀναλαμβάνοντας διάφορες ἁρμοδιότητες, μέχρι νά καταλάβει πώς ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, ὅλων τῶν τόπων, ὅλων τῶν ρόλων καί ὅλων τῶν περγαμηνῶν, διψᾶνε γιά τήν ἴδια ἀγκαλιά.
᾿Από τά πρῶτα χρόνια της ζωῆς του εἶχε τή μουσική γιά συντροφιά του. Τή σπούδασε ἑρμηνευτικά καί θεωρητικά, τήν ἀγάπησε πολύ στή χορωδιακή της μορφή, τόλμησε μάλιστα καί νά τήν διδάξει. Καλή συντροφιά γι’ αὐτόν ὑπῆρξε καί τό ραδιόφωνο, μέ τό ὁποῖο ἡ σχέση τους κλείνει μία εἰκοσαετία. Μέσα ἀπ’ αὐτό γνώρισε πολλούς καλούς ἀνθρώπους, κι ἄς μήν τούς ἔχει συναντήσει ἀκόμα.
Εἰκοσαετής εἶναι καί ἡ σχέση του μέ τήν ῾Ελληνογαλλική Σχολή«῞Αγιος ᾿Ιωσήφ», στήν ὁποία ἐργάζεται ὡς καθηγητής μέχρι σήμερα. Συνάντησε καί ἐκεῖ πολλούς καλούς ἀνθρώπους, ἄν καί κάποιους δέν τούς ἔχει γνωρίσει ἀκόμα. Γιά κάποιο ἀνεξήγητο λόγο καί χωρίς χειροπιαστές προοπτικές, ὁραματίστηκε μία ῾Ελληνική ᾿Ορθόδοξη Εκκλησία, ἀλλά καί εὐρύτερα μία
῾Ελλάδα, ὡς φορέα πολιτισμοῦ καί χῶρο καλλιτεχνικῆς δημιουργίας, ὅραμα, πού προσπάθησε ἀπό τό 2000 νά κάνει πράξη, κατά τό μέτρο τῶν δυνάμεών του, ἀπό τή θέση τοῦ Προέδρου τῆς Συνοδικῆς ᾿Επιτροπῆς Καλλιτεχνικῶν ᾿Εκδηλώσεων καί ἀπό τό 2005 ἀπό τή θέση τοῦ Προέδρου τοῦ ᾿Ερευνητικοῦ ῾Ιδρύματος Πολιτισμοῦ καί ᾿Εκπαίδευσης (Ε.Ι.Π.Ε.).
῾Η συγγραφή ἴσως νά ἀποτελεῖ τή σοβαρότερη προσπάθειά του νά βάλει σέ τάξη ὅλες ἐκεῖνες τίς δωρεές πού ἀξιώθηκε ἀπό τό Θεό.
῾Η συγγραφή αὐτή τόν βοήθησε νά μοιραστεῖ καί κάποια ἀπό ἐκεῖνα πού δέν χώρεσαν σέ λόγια καί συζητήσεις μέ τούς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι -θέλει νά πιστεύει- θά κατατάξουν τήν γνωριμία μαζί του στά θετικά τῆς ζωῆς τους.
Τέλος, αἰσθάνεται βαθειά εὐγνωμοσύνη γιά τήν οἰκογένειά του, τή Νάντια, τήν ῎Αννα καί τόν Νικόλαο, πού μέ ἀγάπη καί ὑπομονή προσπαθοῦν ἀκόμη νά τόν πείσουν, πώς μπορεῖ νά γίνει καί καλύτερος.